Geen bekeuring? Jan Hagel ligt in de bosjes!

Gisteren kwam een vliegtuigje over met daarachter een ouderwets spandoek. Dat is effe schrikken in dit tijdperk van digitalisering. De boodschap op gele ondergrond met zwarte letters ‘Zolang er geen politie-CAO is, geen bekeuringen’. Help ik je meteen uit de droom.

‘Blauw op straat’ gaat ook in de aangekondigde bonloze periode gewoon door met prenten schrijven en als de CAO er is, dan krijg jij als argeloze burger die bekeuring alsnog in de bus. Of je maar even wilt aftikken.

Bewijs? Kijk, in augustus 2015 was hetzelfde aan de orde. Ook toen werd hoog van de toren geblazen dat er geen boetes zouden worden uitgeschreven. De politiebonden zochten de publiciteit via de sensatiebladen Telegraaf, Algemeen Dagblad en de NOS. Voor het eerst kwamen gezagsdragers op tegen…het Gezag. Zo leek het.

Forget it. Ik werd op de eerste bonloze dag geflitst. Niet omdat ik besloten had gebruik te maken van de unieke gelegenheid het gas erop te zetten maar gewoon. Ja dat kan ook, gewoon. Voor 21 kilometer te hard op een 60 kilometer-traject bleek een boete van zo’n 200 euro een waardige afstraffing voor het schuim der natie die de Wet trotseert.

Ho vader, er zou toch niet bekeurd worden?

Deze bekeuring was volgens mij in strijd met art. 1 van de Grondwet. Van de ene bestuurder tolereer je de overschrijding zonder sanctie, in mijn geval ligt er bij volle bewustzijn een Jan Hagel in de bosjes die meteen schrijft. Omdat op de bon geen verbalisant staat, noemen we hem dan maar Jan Hagel. Het is niet alleen persoonsdiscriminatie. Het is een deuk in iets waar de burger trots op is, namelijk de Grondwet. We willen samen toch geen Bananenrepubliek zijn?

Bij de rechtbank aangegeven dat ik mij met de grondwet in de hand zou verdedigen. Moet je wel eerst dokken. Kern van het verweer: waarom ik wel, en Henk & Ingrid  1 kilometer verderop niet? Dat heet toch rechtsongelijkheid? Ik wilde de bewuste Jan Hagel oproepen en zijn motivatie horen waarom hij zijn bonboekje op de bonloze dag bewust trok en zijn collega niet.

Vrouwe Justitia wierp de blinddoek af. Werd ik dus niet voor de zitting opgeroepen. Een ambtenaar deed waar hij goed in is, slapen….Met heel veel moeite in hoger beroep gegaan. Zijn we al bijna twee jaar verder. Wordt er een zitting ergens 200 kilometer bij me vandaan gepland. Dus een goed grondwettelijk verweer geschreven. Niet met de wagen erheen want voor hetzelfde geld ligt er ergens in de polder weer een Jan Hagel. Ik fiets tegenwoordig veel.

Rechter Schuilenburg van de rechtbank Arnhem-Leeuwarden moest lang, heel lang nadenken. Te hopen niet dat hij per uur declareert. Hij brandde de procedure van de OvJ bij de kantonrechter tot de grond toe af. Yes, denk je dan. Nee dus, want rechter Schuilenburg gaat niet op mijn argument van de Grondwet in maar maakt zich er met een Jantje-van-Leiden af met de opmerking ‘Verdachte heeft te snel gereden en heeft dat niet ontkend’. Heb ik nooit ontkend want dan lieg ik. Maar het gaat om de principes. Is deze mastodont niet op de hoogte van de grondwet en zou juist hij deze niet met hand en tand moeten verdedigen?

Gewoon dokken dus. En omdat je bij de Rechtspraak BV altijd vooraf moet betalen, kun je uit burgerlijke ongehoorzaamheid geeneens meer gaan zitten. De centen hebben ze tenslotte al binnen.

Moraal: óf er zijn ontzettende dienstkloppers die geen misdaad bestrijden maar een witvoetje willen halen door in de bosjes te gaan liggen óf de politie stuurt tijdens deze dagen bewust drommen agenten op pad om inkomsten te genereren. Dan mogen ze anoniem flitsen om maatschappelijke onrust te voorkomen. Bij een bon uitschrijven heb je tenslotte een gezicht. Om vervolgens in een achterkamertjes-deal tussen politievakbonden en Grapperhuis te besluiten dat alle uitgeschreven bekeuringen in de bonloze-periode na het akkoord alsnog geïnd worden om zo het verlies voor Vadertje Staat te beperken. Een grondwet is leuk maar daar kun je niet van eten.

Tags:

Geef een reactie