Lodewijk Asscher, rechters en hun ego

Onlangs woonde ik een rechtszitting bij. Gedaagde was het UWV.  Het geschil speelde ten tijde dat ene Lodewijk Asscher daar opperhoofd van was. Tijdens de rechtszitting vielen de puzzelstukjes in elkaar.

Mijn verwekker was kapper die in ’40-’45 talrijke ondergedoken Joden blondeerde zodat op hun valse Ausweis een Arische foto prijkte.  Dat heet illegaliteit. Mijn vader wist de consequentie van zijn handelen omdat die door de overheid als terroristisch werd bestempeld. Het concentratiekamp  betekende  in het goede geval een snelle of in het slechte geval een afmattende dood. Voor deze kleinburger gold dat onrecht bestreden moet worden en je niet de andere kant mag opkijken.

Amper 80 kilometer verderop werkte ene Abraham Asscher als voorzitter van de Joodse Raad mee aan de massamoord op meer dan 100.000 van zijn joodse Nederlanders. De Joodse Ereraad was na de oorlog vernietigend in haar oordeel over zijn collaboratie. De opa van Lodewijk bleef tot zijn dood mokken over het onrecht dat hem was aangedaan.

Een van de grootste tegenstanders van Asscher was mr. Lodewijk Ernst Visser. Deze Joodse voorzitter van het hoogste rechtsorgaan werd door de bezetter op grond van zijn afkomst in 1941 uit de Hoge Raad verwijderd. Geen van de andere leden van de Hoge Raad tekende protest aan. Zij keken de andere kant op. Het waren deze rechters die op grond van de toen geldende nazistische en racistische wetten probleemloos Nederlanders veroordeelden en met die wetenschap te gronde richtten.

Lodewijk Asscher is net als zijn overgrootvader behept met een enorm ego. Zijn opmars is niet te danken aan zijn kwaliteiten maar aan zijn politieke keuze. Hij maakte als wethouder een puinhoop van de Amsterdamse gemeentefinanciën. Ook hij fraudeerde met declaraties. De verontschuldiging was dat hij geen enkele affiniteit met deze materie had en alleen op die post was gezet omdat de PvdA die plaats opeiste. Als dank voor zijn presteren werd hij bevorderd tot vicepremier van de BV Nederland met in zijn pakket Sociale Zaken. Een toenmalige premier repte over de ‘zesjescultuur’.  Hij moest wijken voor een tijdperk met Lodewijken, Diederikken, Jeroentjes en Hansjes.

Lodewijk had geen enkele socialistische bagage en zijn maatregelen braken alles af waarvoor zijn rode voorgangers streden. Voor zijn eigen pluche was hij ge-we-ten-loos rechtser dan rechts.  Joop den Uijl draait zich alsnog in zijn graf om. Waar deze voorvechter stond voor verworven socialistische waarden en normen staat Lodewijk er vooral voor…Lodewijk. Daarmee de weg banend voor populisten als Wilders.

Er worden wetten uitgevaardigd die geen recht doen aan burgers die deze maatschappij hebben gevormd en een bijdrage leveren. Dan heb je lansknechten nodig die dit afbraakregime met tucht handhaven. Automatisch kom je dan bij de BV Rechtspraak Nederland terecht.

Tijdens de rechtszitting zag ik in een flits opeens geen beklaagde maar mijn vader terechtstaan voor het blonderen van een medeburger. Ook de Nederlandse agent die hem oppakte deed zijn plicht. Een rechter die hem vervolgens met een corrigerende blik bestempelt als terrorist -of in hedendaagse termen als Jihadist-  en hem zonder enige gewetenswroeging naar het kamp stuurt. Hij doet alleen zijn plicht. In een trein van de Nederlandsche Spoorwegen wordt hij afgevoerd.

Toch staat de trouw belastingbetalende burger die tientallen jaren zijn eigen broek heeft opgehouden voor het hekje. Hij bleek niet voldaan te hebben aan de regels van nazaat Asscher. De nazaten van de collega’s van mr. Visser, die toen de andere kant op keken, oordelen nu over de nieuwe terroristen die het landbelang schaden als ze simpel voor hun rechten proberen op te komen. Dat met een hoog D’66 gehalte.

Net als pakweg 75 jaar terug  is de rechter ouderwets in vorm want Befehl=Befehl.  Vrouwe Justitia heeft de blinddoek al lang afgeworpen. Waar de vergelijking mank gaat? De veroordeelde wordt niet door de NS afgevoerd want door blaadjes op de rails rijden geen treinen. Die werden 48 uur eerder al bladvrij in de remise geparkeerd. Zelfs met zijn enorme ego presteert Lodewijk het niet om natuurwetten te trotseren.

Tags:

Geef een reactie